Affedemiyorum

1966
1

yenildik…

bitti…

kabullenmek gerek şimdi ,ağlamaya yer vermeden … gündüzün gece olduğu … gecelerin en yakın dost olduğu o an …  silip tekrar yazmak için … yıkıp dağıtmak için … sonra hıçkırıklar arasında anılarda boğulmak için …bir delirip bir akıllanmak için … ve en sonunda kabullenmek için …

bir suçlu aramadım hiç … ve nedendir bilmem hiç kızmadım sana …

nefret ettim sadece … sadece nefret ettim … doğan günden , uçan kuştan , yürüyüp yol alan insanlardan , batan güneşten , senden … ama en çokta kendimden nefret ettim … en çok kendime kızdım … ve biliyor musun ? seneler geçsede affedemiyorum kendimi … ne kendimi ne de seni… affedemiyorum …

geçmiyor … iyileşemiyorum … aksine her geçen gün gidiyorum … farkında bile değilsin ama gidiyorum … sanmaki senden … kendimden gidiyorum … kendimden vazgeçiyorum … ve sen sadece seyirci kalıyorsun buna …

1 YORUM

SENİN YORUMUN?

Lütfen yorumunuzu yazınız!
Adınızı buraya giriniz.